Dwupoziomowy apartament na krakowskich Wiślanych Tarasach został zaprojektowany jako współczesna interpretacja stylu modern classic, w której klasyczne zasady kompozycji spotykają się z nowoczesną architekturą wnętrza. Bazę projektu stanowią eleganckie, szlachetne materiały zestawione z dekoracyjnymi detalami. Fornir w odcieniu orzecha amerykańskiego połączono z wielkoformatowym gresem porcelanowym o wyrazistym użyleniu, złotymi akcentami, szkłem oraz dekoracyjnymi powierzchniami ścian. Całość uzupełniają sztukaterie, lustra i starannie dobrane elementy wyposażenia. Istotnym elementem kompozycji jest złoto, które pojawia się jednak w sposób kontrolowany – jako detal podkreślający wybrane elementy architektury, mebli i oświetlenia. Dzięki temu wnętrze zachowuje elegancję, nie przekraczając granicy pomiędzy wyrafinowaniem a dekoracyjnością. Ważną rolę odgrywa symetria. Kompozycje meblowe, oświetlenie oraz dekoracje zostały świadomie zestawione względem osi poszczególnych przestrzeni, budując poczucie ładu i harmonii. Przeciwieństwem tej uporządkowanej geometrii są obłe formy pojawiające się w architekturze i wyposażeniu. Oświetlenie zostało potraktowane jako jeden z głównych elementów budujących atmosferę apartamentu. Obok technicznych szynoprzewodów i punktów świetlnych pojawiają się efektowne oprawy dekoracyjne, w tym kryształowe lampy widoczne z obu poziomów apartamentu. Ich forma staje się integralnym elementem architektury wysokiej przestrzeni.
Założenia wstępne:
Jednym z największych wyzwań projektu była nietypowa geometria dwupoziomowego apartamentu. Jego charakterystyczny, wydłużony kształt oraz panoramiczne otwarcie na Kraków wymagały indywidualnego podejścia do organizacji przestrzeni i prowadzenia kompozycji. Na niższym poziomie zlokalizowano reprezentacyjną strefę dzienną z dwoma salonami, kuchnią oraz jadalnią. Górna kondygnacja została przeznaczona na bardziej prywatną część apartamentu, obejmującą strefę sypialnianą oraz antresolę. Pomimo wyraźnego podziału funkcjonalnego zależało nam na zachowaniu płynności pomiędzy poszczególnymi przestrzeniami. Pomieszczenia nie zostały nadmiernie zamknięte, a kolejne strefy przechodzą w siebie poprzez konsekwentnie prowadzoną kolorystykę, materiały i detale. Centralnym punktem części dziennej jest reprezentacyjny salon otwarty na antresolę. Jego wysokość pozwoliła na zastosowanie efektownych opraw oświetleniowych, które stały się elementami rzeźbiarskimi całej przestrzeni. Widoczne z różnych poziomów apartamentu kryształowe lampy budują pionową relację pomiędzy kondygnacjami. Dużą wagę przyłożono również do symetrii i proporcji. Układ sof, stolików, dekoracyjnych elementów oraz oświetlenia został podporządkowany osiom kompozycyjnym wnętrza, dzięki czemu nawet bardziej dekoracyjne elementy pozostają częścią uporządkowanej całości. Jadalnia otrzymała bardziej wyrazisty charakter, nawiązujący do estetyki lat 20. XX wieku. Inspiracje Art Déco zostały jednak potraktowane współcześnie — jako subtelne odniesienia widoczne w detalach, proporcjach i wyposażeniu, a nie jako dosłowne odtworzenie historycznego stylu. Na piętrze szczególną uwagę poświęcono łazience master. Jej nietypowa, półokrągła geometria stała się punktem wyjścia do stworzenia indywidualnego układu funkcjonalnego. Strefę prysznicową i sanitarną wydzielono za pomocą dymionego szkła, zachowując wizualną ciągłość przestrzeni. Całość projektu opiera się na świadomym połączeniu klasycznej elegancji, współczesnej funkcjonalności i dekoracyjnego detalu. To wnętrze, w którym sztukaterie, złoto, kamień, drewno i kryształowe oświetlenie tworzą wyrazisty charakter, pozostając jednocześnie podporządkowane spójnej kompozycji.
