Projekt wnętrza domu w Warszawie o powierzchni około 300 m² został podporządkowany architekturze budynku, której charakter w znaczącym stopniu wpłynął na kierunek kształtowania przestrzeni. Bryła domu składa się z dwóch wzajemnie przenikających się części o odmiennych proporcjach i wysokościach, co pozwoliło stworzyć wnętrza o zróżnicowanym charakterze przy zachowaniu spójności całej kompozycji. Najbardziej reprezentacyjną częścią domu jest strefa dzienna zlokalizowana w wyższej bryle budynku. Przestrzeń otwarta na półtorej kondygnacji eksponuje konstrukcję więźby dachowej oraz deskowanie połaci, które stały się jednym z głównych elementów definiujących charakter wnętrza. Aby zachować pełną ekspozycję konstrukcji drewnianej, zastosowano odwrócony układ warstw dachu, przenosząc izolację termiczną na zewnętrzną stronę konstrukcji. Rozwiązanie to pozwoliło pozostawić naturalną strukturę dachu widoczną we wnętrzu i uczynić ją integralnym elementem architektury przestrzeni. Kompozycja materiałowa została oparta na jasnej, wyważonej palecie barw. Dominują ciepłe odcienie bieli, subtelne szarości oraz wielkoformatowe spieki kwarcowe utrzymane w grafitowej tonacji z delikatnym użyleniem. Materiały te tworzą neutralne tło dla architektury wnętrza, pozwalając wyeksponować skalę przestrzeni oraz konstrukcyjny charakter budynku. Drewno fornirowane pojawia się w projekcie w sposób świadomie ograniczony. Zastosowano je jako akcent kompozycyjny na wybranych płaszczyznach ściennych, unikając nadmiernego powielania materiału obecnego już w konstrukcji dachu oraz posadzkach. Dzięki temu wnętrza zachowują lekkość wizualną i nie tracą minimalistycznego charakteru pomimo dużej ilości naturalnych materiałów. Istotną rolę odgrywa również kontrast pomiędzy jasnymi płaszczyznami ścian a ciemniejszymi akcentami kamiennymi, które porządkują przestrzeń i budują jej głębię. Całość została uzupełniona starannie dobranym wyposażeniem o prostych, architektonicznych formach, podporządkowanych nadrzędnej idei klarowności i przestrzenności wnętrza.
Założenia wstępne:
Punktem wyjścia dla projektu było wykorzystanie potencjału nietypowej architektury budynku oraz podkreślenie relacji pomiędzy jego dwiema przenikającymi się bryłami. Celem było stworzenie wnętrza nowoczesnego i ponadczasowego, którego charakter wynika bezpośrednio z architektury, konstrukcji oraz jakości zastosowanych materiałów. Kluczowym założeniem projektowym stało się wyeksponowanie konstrukcji dachowej w części dziennej. Widoczna więźba oraz deskowanie nie zostały potraktowane jako element techniczny, lecz jako pełnoprawny komponent kompozycji wnętrza. To właśnie architektura dachu wyznaczyła kierunek dalszych decyzji materiałowych i estetycznych, prowadząc do stworzenia przestrzeni lekkiej, jasnej i pozbawionej zbędnej dekoracyjności. Druga część domu, posiadająca bardziej klasyczny układ kondygnacyjny, pozwoliła na wyraźniejsze zróżnicowanie funkcji poszczególnych stref. Obniżenie wysokości części pomieszczeń parteru umożliwiło wygospodarowanie dodatkowych przestrzeni na poziomie poddasza, co znacząco wzbogaciło program funkcjonalny budynku. Szczególną uwagę poświęcono projektowaniu przestrzeni dla najmłodszych użytkowników. Pokoje dziecięce i młodzieżowe potraktowano jako indywidualne mikroświaty odpowiadające zainteresowaniom oraz sposobowi życia ich mieszkańców. Oprócz funkcji wypoczynkowych i edukacyjnych wnętrza te otrzymały niestandardowe rozwiązania przestrzenne oraz autorskie elementy zabudowy, które nadają im unikalny charakter i odróżniają je od pozostałych części domu. Efektem jest wnętrze, w którym architektura budynku pozostaje głównym bohaterem projektu, a wszystkie decyzje materiałowe, funkcjonalne i estetyczne podporządkowane zostały idei tworzenia przestrzeni spójnej, wyważonej i ponadczasowej.
