Projekt wnętrza parterowej rezydencji o powierzchni około 400 m² został oparty na idei współczesnego minimalizmu, w którym charakter przestrzeni budowany jest poprzez świadome operowanie materiałem, światłem oraz proporcją. Założeniem było stworzenie wnętrza oszczędnego formalnie, lecz bogatego w odbiór sensoryczny, gdzie każdy element kompozycji wynika z precyzyjnie określonej funkcji i miejsca w strukturze całego domu. Dominującym materiałem posadzek jest mikrocement, którego jednolita powierzchnia pozwala zachować ciągłość przestrzenną pomiędzy poszczególnymi strefami funkcjonalnymi. Neutralna, mineralna baza stała się punktem wyjścia dla dalszej kompozycji materiałowej. W celu zrównoważenia chłodniejszego charakteru posadzki do wnętrza wprowadzono naturalne drewno, które pojawia się zarówno na płaszczyznach ścian, jak i sufitów, nadając przestrzeni odpowiednią skalę i wizualne ciepło. Istotną rolę odgrywają starannie komponowane zestawienia materiałowe. Płaszczyzny drewniane przenikają się ze spiekami kwarcowymi oraz tynkami strukturalnymi, tworząc wielowarstwową architekturę wnętrza. Poszczególne materiały nie pełnią wyłącznie funkcji wykończeniowej — stają się narzędziem porządkowania przestrzeni oraz budowania hierarchii poszczególnych stref. Kluczowym elementem projektu jest światło. Zintegrowane systemy oświetlenia liniowego zostały wpisane w architekturę wnętrza w sposób niemal niewidoczny, pozwalając wydobywać strukturę materiałów i modelować przestrzeń po zmroku. Kompozycję uzupełniają starannie wyselekcjonowane oprawy dekoracyjne, które pełnią rolę rzeźbiarskich akcentów i punktów orientacyjnych w przestrzeni. Integralną częścią koncepcji są również indywidualnie projektowane zabudowy meblowe oraz wyselekcjonowane wyposażenie wolnostojące. Ich forma pozostaje podporządkowana architekturze wnętrza, dzięki czemu całość zachowuje spójny i ponadczasowy charakter. W kontrze do jasnych przestrzeni mieszkalnych pozostają łazienki, gdzie zastosowano wielkoformatowe spieki kwarcowe o głębszej tonacji kolorystycznej. Monolityczne powierzchnie kamienne budują bardziej intymny nastrój i podkreślają reprezentacyjny charakter tych pomieszczeń.
Założenia wstępne:
Punktem wyjścia dla projektu było stworzenie wnętrza, którego wartość estetyczna wynika z jakości przestrzeni, a nie z ilości zastosowanych środków wyrazu. Inwestorom zależało na architekturze wnętrza zachowującej równowagę pomiędzy minimalistyczną formą a atmosferą odpowiadającą codziennemu użytkowaniu domu. Projekt podporządkowano idei konsekwentnej redukcji elementów zbędnych. Funkcję głównych nośników estetyki przejęły materiały, ich wzajemne relacje oraz sposób operowania światłem. Szczególną uwagę poświęcono projektowaniu płaszczyzn ściennych i sufitowych, które stały się kluczowym elementem budowania charakteru wnętrza. Istotnym założeniem było również stworzenie przestrzeni o wysokim stopniu ponadczasowości. Zrezygnowano z rozwiązań silnie związanych z aktualnymi trendami na rzecz materiałów naturalnych, szlachetnie starzejących się i zachowujących swoją wartość estetyczną niezależnie od zmieniających się tendencji projektowych. W całym domu dużą wagę przywiązano do projektowania atmosfery wnętrza poprzez światło. Zarówno naturalne oświetlenie, jak i sztucznie kreowane sceny świetlne zostały potraktowane jako pełnoprawny materiał projektowy, współtworzący odbiór architektury oraz podkreślający strukturę zastosowanych materiałów. Efektem jest wnętrze o spokojnej, wyważonej estetyce, w którym minimalizm nie jest celem samym w sobie, lecz narzędziem pozwalającym wyeksponować jakość przestrzeni, proporcje oraz szlachetność użytych materiałów.
